Project Eindwerk

Trouwe volgers op Instagram en hier op het blog weten dat ik mijn fotografie studie dit jaar zal afronden ; indien ik slaag met mijn eindwerk, ben ik officieel 'fotografe'. Aan dat diploma hecht ik voor mezelf ontzettend veel belang, niet om het papier op zich maar een bewijs aan mezelf dat ik iets ben begonnen en het ook effectief heb afgemaakt. Tot hiertoe heb ik nooit met enige overtuiging durven zeggen wat ik was wanneer mensen me vroegen wat mijn beroepsbezigheden waren. Voorlopig zeg ik nog altijd student. 

In feite kan iedereen fotograaf worden of zeggen dat ie dat is, ook zonder diploma of getuigschrift. Het is namelijk geen erkend beroep. Dus als de slager op de hoek visuele talenten heeft en weet hoe ie een camera moet gebruiken, kan hij bij wijze van, een bordje aan zijn gevel hangen met daarop Jan de Slager, alsook fotograaf. 

Ikzelf wil dit niet, en neen, het is geen valse bescheidenheid, ik heb nog een lange weg te gaan. Voor mezelf kan ik pas met oprechte overtuiging zeggen dat ik fotograaf ben, wanneer ik de 3-koppige jury gepasseerd ben ergens in juni 2017, om uit hun mond te horen dat ik een talent heb en het op die of die wijze moet sturen in de toekomst.

Dikwijls krijg ik de vraag, wat ga je er dan mee doen achteraf ? Heel vaak denken mensen dat je dan een zaak gaat openen om trouwerijen en communicanten te fotograferen. Heb veel respect voor de mensen die dit graag doen, mijn ding is het niet. Pas op, ik doe het op aanvraag wel eens, zo'n occasionele opdracht maar ik zie het dan eerder als een oefening en het brengt geld in het laatje. Mijn schuifje voor nieuw of extra materiaal. Want investeren in goed materiaal is een must. Voor later. Of beter, binnenkort. Want over minder dan 6 maanden kan ik eindelijk gaan doen wat ik wilde. Mijn project uit de grond stampen om er ooit een gebundeld werk van te maken. 

Daarom koos ik ook heel bedacht dit onderwerp voor mijn eindwerk ; een sociale reportage die kleinschalig is, maar .. wanneer goed ontvangen door hogervermelde jury, uitgebreid kan worden naar het buitenland. Maar voorlopig is het nog kleinschalig en werk ik in eigen land.

Vandaar ook mijn oproep hier ; ik wil de typisch Belgische gewoonten en tradities in kaart brengen en vraag ook aan jullie om je op te geven indien je geïnteresseerd bent. Bedenk bij jezelf, waar zijn wij Belgen goed in ? Omleidingen en verkeerschaos wanneer het regent ? Suikerbonen uitdelen bij geboorte ? Gevels versieren bij jubilarissen ? Frieten eten op zondagavond ? Een voetbalfeestje houden ? Met zakdoeken zwieren boven ons hoofd op trouwfeesten ? 

Wil je graag deel uitmaken van dit eerste (afstudeer)project, stuur me dan een berichtje ? Het is niet de bedoeling dat ik traditionele beelden maak van bovenstaande onderwerpen ; het is eerder een kunstgreep en uitgepuurde manier van in beeld brengen, momentopnames van al onze geplogenheden, eigen aan het Belg-zijn.

Wil je meer concrete info, stuur me dan via het envelop-icoon op de homepage een bericht. 

 

 

Dominica CeuleersComment