Waar Vetements de mosterd haalde .. en waarom wij soms een prijskaartje nodig hebben om het dan pas leuk te vinden.

De mosterd : in Antwerpen natuurlijk ! 

Demna Gvasalia blijkt namelijk een oud-student van de Antwerpse Modeacademie en studeerde er in 2006 af. Sindsdien steeg zijn ster aan het mode-firmament gestaag en werd hij in 2016 uitgeroepen tot de stem met de meeste impact in de modewereld. De bekendste it-stukken uit zijn collectie voor Vetements zijn onder andere het knalgele DHL t-shirt, de a-symmetrisch afgeknipte jeansbroeken en de Antwerpen sweaters

Zelf had ik het geluk een Antwerpen t-shirt aan een verminderde prijs op de kop te kunnen tikken toen conceptstore Smets aan de Leuvensesteenweg zijn deuren voorgoed sloot. Als rasechte Aantwaarpse moest en zou ik zulk statement piece in mijn garderobe hebben. Maar waarom werd nu net Antwerpen geprint op sweaters en shirts van Vetements ?

Eerst en vooral zit de Modeacademie centraal in onze koekenstad, daar waar Gvasalia dus indertijd studeerde. Niet ver daarvandaan heb je onze prachtige kathedraal met zijn obligate souvenirwinkeltjes op het plein. Al 30 jaar lang verkoopt een super sympathiek koppel de originele Antwerpen-Belgium sweaters en shirts voor amper 7,95€ en 25€ in 1 van deze winkeltjes. Het is daar dat de inspiratie werd gehaald voor de kleding die nu onmetelijk populair is. Ik geef zelf grif toe dat ook ik dat label en zijn prijskaartje nodig had om zo'n t shirt te willen dragen. Dat zegt natuurlijk iets over mij en ergens ben ik er ook wel beschaamd over. Want al die tijd, lagen dezelfde t-shirts en sweaters gewoon in een mandje voor de deur van een souvenirwinkel op amper 1 km van mijn deur.

Hoe erg is het niet dat ik pas chauvinist werd toen mijn geliefde stad in kaart werd gebracht nadat Kanye West of Rihanna in een t-shirt met de Antwerpen print werden gespot ? Dit geldt evengoed voor het DHL t-shirt dat gewoon online te koop is voor amper 6.50$ ! 

Mode is een vorm van expressie, een manier om te uiten hoe jij je voelt en wat jou beroert. En wat dan nog als jij als individu dat gekke hoedje wil dragen of het rare t shirt uit de souvenirshop ? Wie zijn wij om een andere te beoordelen of zelfs te veroordelen ? Ik vind veel genres mooi en zelfs nog afgelopen week krijg ik openlijk kritiek op mijn sociale media omdat ik iemands smaak leuk vind en bewonder, ook al zou ik deze outfits zelf niet dragen. WTF ? Moet mijn adoratie dan enkel gaan naar mensen die qua kledingstijl er ongeveer hetzelfde uitzien als mezelf ? Ik haal net vreugde, inspiratie en ingeving uit antithese ; een mens moet geprikkeld blijven en openstaan voor vanalles en nog wat om verder te kunnen ; soms komt het op mijn pad en soms zoek ik het zelf op. 

Waarom ik dat doe ? Om niet in een rondje te draaien en op een ochtend wakker te worden zonder ingeving en hartstocht. Net zoals schrijvers een writers-block kunnen krijgen kan ook ik als fotograaf een aanval van apathie ondervinden en spreekwoordelijk blind worden voor schoonheid rondom mij. Dan treed ik uit mijn comfortzone en zoek plaatsen en mensen op die mijn hun 'side of the story' kunnen laten zien en beleven. Ik schreef het al in een vorige blogpost, er schuilt in alles een partikel van schoonheid. IN ALLES. Met dit te schrijven besef ik nu des te meer dat dàt de kern is van mijn eindwerk fotografie ; verwondering en bewondering, openstaan voor diversiteit en het individu an sich. 

Mochten jullie naar aanleiding van deze blogpost opmerkingen hebben of je wil er iets aan toevoegen ? Graag ! Je via de comments hieronder je ei kwijt. 

 

 

 

 

 

Dominica CeuleersComment