In dubio

Ken je dat, periodes dat er geen hol te beleven lijkt in je leven en alles oersaai is ? 

Iedereen heeft zulke dip-momenten en dus herken je vast ook het fenomeen dat je ineens op 1 week alles maar dan ook echt alles tegelijk aangeboden of aangevraagd krijgt. Plotsklaps lijkt je agenda te klein, dagen te kort en vliegen maanden voorbij alsof het uren zijn. Het grootste nadeel aan zulke periodes is dat je dan af en toe keuzes moet maken en jammer genoeg bepaalde jobs moet inleveren aan collega's of gladweg kwijtspeelt. Klonen ligt momenteel buiten mijn budget ; het zou snel opgelost zijn om even mijn twin-self voor opdracht B langs te sturen maar zo werkt het spijtig genoeg niet. Het leven is nu éénmaal keuzes maken en tegenwoordig is het zo dat je amper tijd krijgt om even na te denken over bepaalde beslissingen zodat je toch het goede besluit kan nemen. 

Waar ik zelf een beetje mee zit is, wat ga ik concreet doen vanaf september ?

Ga ik mijn project (nu voorlopig nog mijn eindwerk) al verderzetten in zowel binnen-als buitenland of verschuif ik dit naar 2019. Zal ik eerst wat ervaring opdoen en eventueel stage lopen als assistent bij een fotograaf of doe ik gewoon iets compleet anders en hang ik mijn camera 6 maanden aan de wilgen ? Gisteren was ik bij Fosbury & Soms om een werkplek te bekijken en als je daar dan zo rondloopt dan kriebelt het inderdaad en viert mijn inspiratie hoogtij. De komende weken heb ik verschillende gesprekken met potentiële klanten (je ziet, ze vallen effectief allemaal samen, aaaarghh !) dus kom ik weer op dit punt in mijn leven om beslissingen te gaan nemen. Spannend hoor ! 

Afgelopen week heb ik me ook gewaagd aan deelname voor Linda Lijnt  ; Linda zoekt namelijk bloggende dames die enkele kilo's willen afvallen en hun verhaal willen delen via social media en hun persoonlijke blog. De kans dat dit Belgisch vrouwke zal verkozen worden is klein alhoewel een blogger uit een buurland met quasi dezelfde taal een boost zou kunnen zijn voor verkoopcijfers van Linda magazine in België. Zelf koop ik Linda al jaren ; het was voor mij een plaatsvervangend magazine in dezelfde stijl als het ter ziele gegane LIVING. Dat magazine kwam ongeveer 5 keer per jaar uit en was telkens een feest wanneer het op mijn deurmat viel. Het is het enige magazine waarvan ik echt alle nummers bezit en met bezitten bedoel ik dit ook letterlijk want ik heb ze nog allemaal ! Ik ben een week zielig geweest toen bleek dat het blad zou stoppen ; Linda magazine kwam voor mij het dichtst in de buurt qua stijl en inhoud en ik ben haar nog steeds dankbaar om het gemis van LIVING in te vullen met een uitgave van haar blad om de zoveel weken. En nu komt dus daarbij de afval-krachtmeting die ik - uitverkoren of niet - gulzig zal mee volgen. Want met 2 bereik je toch zoveel meer, niet ? 

Wordt vervolgd .. 

Dominica CeuleersComment