Sociale media druk

De afgelopen tijd las ik verscheidene berichten over sociale media druk bij jongeren tussen de 13 en 18 jaar oud. Die leeftijdsgroep is als het ware opgegroeid of eerder vergroeid met de smartphone in de hand en kan niet zelfstandig stoppen en de telefoon aan de kant leggen. Iedereen heeft al wel eens gehoord van FOMO oftewel, the fear of missing out en dat is precies waar jongeren tegenwoordig mee te maken hebben. De schrik om iets te missen, buitengesloten te worden of zelfs gepest te worden wegens niet 'mee zijn'. 

Waar jongeren in die leeftijdcategorie volop in de zelfontdekking zitten en afgerekend worden op wat ze tonen op sociale media, ben ik als 40-something persoon, daarmee minder bezig of tenminste, dat dacht ik toch..

Op mijn Instagram account toon ik wel eens een glimp van mezelf, maar de druk om mijn leven mooier voor te doen dan het is, daar ben ik niet zo mee bezig. Eerder gebruik ik de sociale media tools als testvlak voor mijn beelden (ivm mijn project Belgitude) en gebruik ik Instastories (live film-momenten) ter afwisseling van de stills die mijn leven zouden moeten uitbeelden. Met uiterlijk vertoon ben ik weinig bezig en het kan me dan ook geen hol schelen wat persoon x of y van mij denkt. Dat zijn nu eenmaal de aangename voordelen van het ouder en wijzer worden. En toch .. op de één of andere manier heb ik toch last van een bepaalde druk om dagelijks een beeld te 'moeten' posten. Mijn lichaam en vooral mijn brein dacht daar helemaal anders over ; door mijn fotowerk zit ik dagelijks vele uren voor mijn scherm. Het bleek niet enkel de hitte van vorige week die mijn hersens helemaal lam had gesmolten maar de druk om ook nog eens meer tijd voor dat scherm door te brengen, had me letterlijk ziek gemaakt. 

Noem het een OD aan prikkels en beeldschermen en mensen die je haast controle-gewijs opmerken dat je al vroeg bezig was (lees: voor het scherm zat op Facebook of Insta) en zo de druk opvoeren om meer te presteren en vooral met hen bezig te zijn. Dus beperk ik momenteel zéér bewust mijn actieve deelname aan de sociale media tot het tijd is om met vakantie te gaan. Ik probeer nu bewust minder de smartphone ter hand te nemen en het laptopscherm letterlijk gesloten te houden tot ik en vooral mijn brein, tot rust zijn gekomen. Het laatste wat ik wil is dat de goesting om beelden te maken afneemt en ik geen camera meer kan zien, want daar neigt het nu een beetje naar.  Dus besloot ik letterlijk even on hold te gaan en sinds vandaag terug de sportschoenen aan te trekken, gewoon omdat het kan. Gelukkig hoef ik me niet meer te bewijzen op mijn leeftijd noch moet ik me zorgen maken wat anderen van me denken. I couldn't care less.

Waar ik me wel zorgen over maak is de jeugd en hoe ver die druk nog opgevoerd zal worden met de jaren ; sociale media zijn een vergiftigd geschenk. Het kan je veel opportuniteiten bezorgen maar ook stress, burn-out en ziekte ; ik zie dagelijks hoe mijn dochter voordeel heeft van haar Instagram account maar als bezorgde ouder hou ik ook soms mijn hart vast en viseer iedereen die met haar te maken wil hebben ; samen proberen we de controle te houden over wie met haar wil samenwerken, hoe ver 'fans' gaan in uitspraken en gedrag en communiceren we over wat wel en niet posten. Ik weet dat ze vrij nuchter en down-to-earth is en vooral zichzelf blijft en tot hiertoe voel ik dat die druk om dagelijks te presteren/tonen nog gezonde vormen heeft. Zij krijgt heel vaak de vraag van beginnende bloggers hoe ze aan zoveel volgers en voordelen komt en dat kan alleen maar als je trouw blijft aan jezelf. 

Dus voor mezelf maak ik me ook geen zorgen wanneer ik een week lang geen foto post ; toen ik mijn vorige account voor gezien hield, zijn er heel wat loyale mensen me spontaan gevolgd. En die mensen zijn er nog steeds. Geen loze likes en 'wat zit er voor mij in' maar het volgers-aantal opbouwen volgens de slow-drip wijze met echte mensen en spontane gevoelens, wetende dat een weekje pauze ook bij hen kan voorvallen en ik daarom ook niet zou afhaken. 

Conclusie: doe niets waar je niet blij van wordt, denk in de eerste plaats aan je welzijn en durf je om de zoveel tijd af te sluiten van de digitale wereld en leef een beetje. Geniet van de echte dingen om je heen, voer een echt gesprek met iemand op een terrasje of neem eindelijk dat boek in de hand en ga lezen in het park. Treed eens uit je comfort-zone en doe iets geks dat al tijden op je bucket-list staat.

Ben jij klaar om digitaal te detoxen ? 

PS tips voor het bovenstaande zijn meer dan welkom.